وَ هُوَ الْامامُ الرَّبَّانى . . . . قُطْبُ الْاقْطابِ . . . نُقْطَةُ دائِرَةِ الْامامَةِ . « 1 » او [ على ] پيشوايى ربانى . . . . مركز توجه همهء عارفان و خداپرستان . . . و جايگاه اصلى و محور امامت است . بر اين اساس زهرا ( س ) با همهء عظمتش چون پروانه‌اى گرد شمع وجود امام زمان خويش مىچرخيد ؛ پروانهء شيدايى كه با سوختن و فدا سازى خويش به همگان آموخت كه پيشواى بر حق چونان كعبه است كه مردم بايد به سوى او شتافته ، به گردش طواف كنند . او از پدرش نقل مىكرد كه : مَثَلُ الْامامِ مَثَلُ الْكَعْبَةِ اذْ تُؤْتى وَ لا تَأْتى . « 2 » مثل امام مثل كعبه است كه مردم به سوى او مىآيند نه او به سوى مردم . اطاعت پذيرى تكليف مدارانهء فاطمه ( س ) از مقام ولايت در همهء عرصه‌هاى زندگى آن حضرت اعم از خانوادگى و سياسى متجلّى است . حضرت فاطمه ( س ) در طول مدت زندگى مشترك با اميرمؤمنان ( ع ) با سختيها و مشكلات اقتصادى فراوانى مواجه بود ؛ خانهء محقر استيجارى ، عدم دسترسى به حداقلّ امكانات زندگى ، نداشتن منبع درآمد و اشتغال مستمرّ همسر در محيط بيرون خانه به ويژه عرصه‌هاى نظامى و مأموريتهاى تبليغى . ولى فاطمه ( س ) همهء اين مشكلات و كمبودها را تحمّل كرد و خم به ابرو نياورد و آبروى على ( ع ) را حفظ كرد . فاطمه ( س ) در اين عرصه با همهء دشواريهايش نه تنها بر خلاف رضاى على ( ع ) گام بر نداشت و از دستور و خواست او سرپيچى نكرد كه با رفتار

--> ( 1 ) . نهج الحياة ( فرهنگ سخنان حضرت فاطمه زهرا ( س ) ) ص 27 . ( 2 ) . بحارالانوار ، ج 36 ، ص 353 .